kedilerim ve ben

blogum günlük halinde yaşadıklarım haline geldi

içimde durmadan kanayan bir yara var
bir saniyem bile seni düşünmeden geçmiyor
aldığım her nefeste Allah a dua ediyorum ben
senin yokluğunu düşünüyorum
ömrüm boyunca seni özleyeceğimi
kapıdan yarım yüzünle bakışını
kucağıma gelip yatışını
elime yüzünü sürmeni
gözlerimin en derinlerine bakışını
yakma yüreğimi maya
bir gün eskisi gibi olman için hep sabrediyorum
içimde büyüyor her gün bir kar çığı gibi acı
ve sonunda katıla katıla ağlıyorum
her günüm sabretmekle geçiyor
hep bir gün sonrayı umud ediyorum
ne gezdiğim deniz kenarları ne içtiğim çaylar
eskisi gibi değil bir tadı yok hiç birşeyin
hep bir yarım eksik
benim ömrümden al ona ver tanrım diyorum
evlat acısı gibi yanıyor yüreğim
oğlum benim
yine parlasın tüylerin yine bir odadan öbür odaya koş
topunu savur havalara
ya sen ölürsen
baktığım heryerde seni görürüm
oyuncakların
su verdiğim şırıngan
arta kalan mamaların
çok severek sokulduğun kalorifer
pencereden meraklı bakışların
battaniyen
kucağımda kalan tüylerin
o sandalye senin kimseyi yatırmam oturtmam
bebek sesinle bana koşuşun
sevindiğinde yuvarlanıp göbeğini açışın
sırtıma atlayıp lambayı yakalama oyunun
her yerde sen varsın maya
yakma yüreğimi
bu gözyaşlarım dolup taşan artık son bulsun
yeni bir sayfa açalım
kötü kaderi yenelim
artık içten bir güleyim
artık sevineyim
buruk olmasın yüreğim
başkası için sadece bir kedi
benim yüreğimin parçası
gözümün bebeği
ben her sabah senin için sabah 6 da kalktım
hiç tatil günümde olmadı benim
senin için ısıttım odayı
sen uyuyasın diye kucağımdayken uyuştu vücudum ama kıpırdamadım
hep çok mutluymuş gibi konuştum seninle sen huzur bulasın diye
bir koşuşun bana gelişin beni dünyanın en mutlu insanı etti
ve her sabah kapımı açarken korktum bugün nasılsın diye
sana göre senin annen oldum ben
biliyorum
anneni bırakma maya
yakma yüreğini


EkleBunu Sosyal Paylaşım Butonu


Yorum yaz! :: Arkadaşına Gönder!

1 yorum yazılmıştır
  1. Yazan: antartika | Tarih: 2009-02-28 00:41:03
    Konu: kader arkadaşım benim:(((
    Esra'cığım bir an çok fena oldum, hani yüreğim hopladı, Maya öldü sandım, canım arkadaşım ne olur böyle harab etme kendini, güçlü ol ki, Maya da senden güç alsın, senin üzüntünü o da hissediyordur çünkü, bak biliyorsun aynı dertten muzdaribiz, şu yazdıkların aynen benim de hissettiğim şeyler, benim de korkularım, ama ne olur güçlü ol canım, kedisi olmayanlar bu hissettiklerimizi asla bilemezler, Avrupa ve Amerika'da kedisini, köpeğini kaybedenler için özel terapiler veren kliniklerin olması boşa değil, Türkiye'de bu da yok, o yüzden zamanı gelince kendimize yine kendimiz terapi yapmak zorunda kalacağız, Maya henüz çok genç, üresini düşük tutarsan daha yıllarca seninle birlikte olur diye ümit ediyorum, lütfen o günü düşünüp üzülme, senin gibi bir annesi var ne mutlu, ne şanslı bir kedi, bir de şunu düşün: Ya Maya bir sokak kedisi olsaydı? Çok şükür senin gibi ihtimamla bakan bir sahibi var, bu arada yeni eve taşınınca (hayırlısıyla)aman çok dikkat et, biliyorsundur gerçi, ukalalık etmeyeyim..açık kapı, pencere minik bir delik bile bulsalar hemen kaçacaklardır, ta ki yeni eve alışana kadar, bu da kedinin karakterine göre değişiyor, benimki 15 günde alışmıştı, bunu neden yazdım, yeğenimin arkadaşı kedilerin bu özelliğini bilmiyormuş, taşınır taşınmaz pencere de açıkmış kedisini kaybetmiş tabii..mazallah ikinci, üçüncü katlardan bile atlayanları oluyor aman aklında olsun...
    güçlü ol canım, ağlama, beni de ağlatma:((((
    sevgilerimle

    Bağlantı »