kedilerim ve ben

blogum günlük halinde yaşadıklarım haline geldi

bostancıdaydım

7/24/2008












gecen hafta sonu bu dağ başından kalktım gittim eski dünyama her gün yanıyor içim nasıl özlüyorum bostancıyı kadıköyü kozyatağını büyüdüğüm yerleri bir gün taşınacağız yine oralara yakın bir yerlere umudum hiç bitmeyecek annemin kendi kendine istemesi lazım taşınmayı ama o nefret ediyor taşınmaktan .büyük kavgalar ediyoruz bu konuda ben buralarda yaşayamacağımı söylüyorum ama anlamıyor buradan bostancıya gitmek yol açıkken 50 dk en az.
neyse bostancıda buluştuk sahilde çayımızı içtik ada vapurları dolup taşıyordu vapur batacak diye çok güldük pazar günü olduğu için felaketti.sonra kumpir aldık sahilde bir palmiye ağacı bulup altına oturduk bu arada kene yoktur vardır diye nasıl bakıyoruz.cep telefonundan müzik açtık komediydik yayılıp kumpirimizi yedik ve içeceklerimizi içtik .denizi çok özlüyorum özlem gidermiş oldum .Allah büyük bir gün yine memleketime kadıköye döneceğim inşallah.