kedilerim ve ben

artık o sıkıldığım begenmediğim hayatıma dönsem diyorum ne mutluymuşum meğerse ben de farkında değilmişim...3 hafta oldu cingonun kuyruğunun yarasıyla boğuştum şimdide böbrek hastası kedim halsizleşti keyifsizleşti kulakları yanıyor.
evt merkeze çok uzaktayız en büyük sorunda bu eski evimde olsam 2 sokak arakaya götürürdüm kedilerimi şimdi 1 bucuk saattte ancak gidilen bir yerdeyiz ve bu yüzden anneme bağlıyım ...ve annem kedileri veterinere götürmek hiç bir zaman istemiyor hep kaçıyor ...oysa eski evimde olsam atlar taksiye giderdim 2 dk da.3 haftadır eve bağlandım kaldım 1 saatten fazla uzaklaşamıyorum buradada 1 saat için gidilecek bir yer yok 3 tane kıytırık market var o kadar .
sabah kalktığımda kalbimde bir çarpıntı bir midemde kelebekler bir huzursuzluk oysa eskiden uyanırdım bugün şunu giyeyim süsleneyim şuraya gidelim derdim anneme süslenir püslenir çıkardım içim ne rahattı iştahım ne açıktı pastalar börekler bayılırdım.şimdi midem sürekli bulanıyor ve işin kötüsü maya nında böbrek hastalığı nüksederse ne yaparım her gün serum almaya götür kolu bandajlı bi 15 günde ona bak ve yığınla para harca annem benim başımı yesin dursun.
artık hayatıma kavuşmak istiyorum yeniden midemdeki kramp bitsin kalbim normal atsın huzur içinde uyuyayım insan gibi yaşayayım.ama nasıl bu durumdan kurtulacağım bilmem.nasıl çıkacağım bu depresif halden .yüzüm tekrar nasıl gülecek midem nasıl düzelecek iştahım nasıl kendine gelecek.ölsemde kurtulsam diyorum kendi kendime.bu kedilerimin hastalğından bu allahın dağındaki evden bu hayatın kıyısındaki yaşamımdan.
hep sabret diyorum 3 haftadır dün sevinçliydim migrosa gezmeye gittim cingonun kuyruğu yarın açılcak dedim ama akşam maya garipleşti pısıp kalıyo kaldığı yerde başımdan aşağı kaynar sular döküldü bu seferde senmi maya dedim Allahım yapma bunu bana dedim.